Inspiratiesessie 1: Personal Brand & Duurzaamheid
‘Wie denken jullie dat ik ben?’, werd gevraagd terwijl ik een slok nam van alweer mijn tweede bak koffie. Er lagen allerlei kleuren stof op tafel, en de dame voor ons straalde in een fleurrijke outfit. Twijfelachtig gaven we toe: vrolijk, creatief, spiritueel en positief passeerde de revue.
Het is de eerste inspiratiesessie van het Young Professional Programma, het thema van de ochtend: personal brand. Voorafgaand aan vandaag hadden we een test gemaakt over onze blauwdruk. Dit en de entourage van de kamer verraadde dat de ochtend in een kleurrijk jasje zou worden gehesen.
Herma van Mooi Advies raakte met deze manier van voorstellen direct de kern: een eerste indruk. Die maak je immers maar één keer, maar roept bij de ander meteen associaties op waardoor er al een beeld van jou wordt gevormd. Als je je hier bewust van bent, kan je daar op inspelen (en het in je voordeel gebruiken). Het is dan ook van belang dat je weet wie je bent, waar je naartoe wilt en hoe je dat naar buiten brengt. Via kleur, bijvoorbeeld.
Om dit zo goed mogelijk te benutten hebben we allemaal een advies meegekregen om te zien welke kleuren bij ons passen en hoe we ons het beste kunnen presenteren. Daarnaast hebben we een blauwdruk gekregen van onze drijfveren en levensmotto’s. Mijn blauwdruk is geel, wat staat voor zelfontwikkeling, het vergaren van kennis en optimisme. Vrij accuraat moet ik zeggen.
Na kleur te hebben gegeven aan onze identiteit en het mogen verorberen van de overheerlijk zelfgemaakte worstenbroodjes van Dichterbij, gingen we door met de volgende inspiratiesessie. Hier werd de rode draad een groene draad, en stond het thema duurzaamheid centraal.
Hiervoor moesten we onze CO2-voetafdruk in kaart brengen. Op wat trans-Atlantische vluchten na, stonden we er met de groep behoorlijk goed voor. Toch fijn om te weten. Gijs van Mooiland en Dirk van Area lichtten ons toe wat duurzaamheid binnen een corporatie inhoudt en waarom het zo belangrijk is om daar impact op te maken. Wij zijn immers afhankelijk van de natuur, en niet andersom. Dus om hier zo lang mogelijk van te kunnen genieten, moeten we daar voorzichtig mee omgaan.
Hoe? Dat zijn voor hen ook nog steeds complexe vraagstukken. Wij gingen er mee aan de slag en dachten na over mogelijke strategieën omtrent de thema’s energietransitie, materiaalkeuze, klimaatadaptatie en bewustwording bij bewoners. Beter isoleren, bio-based daken, regentonnen en schoolprojecten koppelen aan de wijk kwamen aan bod. De essentie van deze oplossingen is draagvlak creëren, en om daar te komen: voorlichten, voorlichten en (u raad het al) voorlichten.
Verbinding ontstaat daar waar de een luistert en de ander zich gehoord voelt. Maar dat moet vanuit twee kanten komen zodat er een algemeen begrip ontstaan waarin we dezelfde taal kunnen spreken en samen iets kunnen bereiken. Zoals ik al zei: een complex vraagstuk. Dat had ik zonder die tweede bak koffie niet gered.
Groet, Ichelle
